naga Praga

... Pragę odwiedzilismy latem ubieglego roku. Pamietam, ze wtedy po powrocie powiedzialam, ze nie rzucila mnie ona na kolana. To nie tak, ze mi sie nie podobala. Bylam w Pradze wiele lat wczesniej ale byly to lata kiedy odwiedzialam to miasto z obozem nastoletnich panienek, ktore biegaly po sklepach wyszukujac modnych wtedy bucikow, lentilek i czekolady studenckiej. Stare Miasto i Hradczany byly w remoncie a Mostu Karola to wcale nie pamietam. Teraz powrocilam do tego miasta swiadoma swoich potrzeb zobaczenia i poczucia klimatu jego zabytkow. Gdyby Praga byla przed Amsterdamem, Paryzem czy Londynem moje odczucia bylyby pewnie znacznie lepsze. Ale Praga niewatpliwie pieknym miastem jest.

polaroidkowe tęskniaki

zawsze marzylam o tym, zeby stać sie szczesliwa posiadaczka SX-70, nawet parę razy bralam udzial w kilku aukcjach, ktore kazdorazowo przegrywalam w ostatnich sekundach. tak czy siak - SX-ka nie ma w moim posiadaniu, jest za to polaroidek 600 w kolorze blue kurzacy sie gdzies w szufladzie...za drogie wklady...
a tu pare moich dziewiczych strzalow.
ech..ale tesknie! znowu mnie ta tesknota dopadla.
po dwóch latach. moze po prostu żaluje, ze mnie tam nie ma.

Scenka rodzajowa.

...ona i on - są ze sobą od wielu lat, znają sie doskonale, ale wciąz potrafią pokazać sobie nieznaną dotąd twarz...
spędzają razem czas, wlasnie skonczyli jesc obiad... on tradycyjnie zasiadl w swoim ulubionym fotelu ona lezy opatulona kolderka na sofie - czujac jego dlonie na jej glowie...
on: puszcze ci na you tube piosenke... wiesz.. taka romantyczna..
ona: a jaka ?
on: romantyczna...
i puszcza: http://www.youtube.com/watch?v=b4hWQ8QmHLk
ona: mmmmmmmm lubie bardzo ten kawalek
on: taki romantyczny chociaz nic nie rozumiem
ona: moze wlasnie dlatego taki romantyczny bo nic nie rozumiesz...
pozniej ona idzie do sypialni - lezy sobie z laptopem pod kolderka i przesyla mu wiadomosc na gg
ona: wiesz co...
on: nio
ona: czasami mialabym ochote cie zaciupac ciupaga, ale nie potrafie bez Ciebie życ, cmok,
on: :) ja bez Ciebie też ale ja czasmi mialbym ochote cie zaciupac czyms tepym coby dluzej trwalo:)

oto wspolczesne pelne romantyzmu wyznanie milosci...
ot moja scenka rodzajowa na dzis.
milego
(blue)

mam nadzieje, że nie skończy się to na obiecankach...

... czas na powietrze, czas na spacery, czas na ćwiczenia, czas na rower...
najkrócej: czas na siebie!!!!
oby to nie skonczylo sie jak w tym dowcipie: obiecanki - cacanki, a glupiemy stoi...

"W Paryżu najlepsze kasztany są na placu Pigalle", ...

... tego niestety nie wiem... będąc w Paryżu nie udało mi się ich spróbować...
... pierwszy i jak na razie jedyny raz w moim życiu jadłam pieczone kasztany w Londynie... nie powaliły mnie na kolana, chciałam spróbować... bo skoro była okazja to dlaczego nie...ale smak - jakby żaden, nic wyrazistego poza smakiem spalenizny nie znalazłam... generalnie były rozczarowaniem...
... w Paryżu zdecydowanie najlepsze były: kawa, sery, bagiety, i calvados i calvados i wino i sery i bagiety i wino i wino i wino... i calvados i seks bo w sumie powinnam od tego zacząć.
... piszę o tych kasztanach bo już za chwil parę będę miała okazje jeść je ponownie - tym razem: cyt. "pod pierzynką szpinakową zapiekane z parmezanem" - brzmi całkiem nieźle ale jak smakuje?
o Paryżu, Remarque i calvadosie będzie innym razem... teraz będzie o kasztanach bo wróciłam i jestem już gotowa opowiedzieć o ich smaku...
...kasztany były przepyszne, mięciutkie a połączenie ich ze szpinakiem w którym wyczułam ewidentnie mój ulubiony czosnek było wręcz idealne...
..ten post powstał parę miesięcy temu i czekał sobie w kolejce na nie wiem co właściwie.. ale dziś kiedy siedzę rano i piję kawę - zastanawiając się od czego zacząć dzisiejszy dzień w pracy to pomyślałam, że właśnie dziś go umieszczę....
wiec... gdybyście byli w okolicy to wybierzcie się na te kasztany...
blue

surprise

...gdyby ktoś 5 lat temu powiedział mi, że będę tęsknić za Londynem, że w jakiś dziwny i niewytłumaczalny sposób pokocham to miasto... zaśmiałabym się głośno i powiedziałabym, że totalnie mnie nie zna i że to niemożliwe...
...otóż tęsknie za Londynem...
nie wiem sama dlaczego... ale odczuwam to i w duszy i w ciele...
...może to wynika z tego, że nigdy nic złego i przykrego mnie tam nie spotkało, a wręcz przeciwnie... sama nie wiem...
...tak czy siak... bardzo chciałabym się tam znaleźć...
(blue)

dzień kobiet

...śnieg za oknem, marzę o zdjęciu kozaczków i informuję wszem i wobec, że kobiety są kobietami 10, 5, 27 i każdego innego dnia miesiąca...
... coraz bardzie rozśmieszają mnie "dni" kobiet, zakochanych, dni psa, kota, musztardy i pizzy...
...jedyne co toleruje to międzynarodowy dzień teatru, który przypada niebawem...
... jak sięgam pamięcią to chyba tylko mając naście lat marzyłam, żeby ten dzień już przyszedł...czekając z niecierpliwością czy "on" ten z ostatniej ławki podaruje mi kwiatka lub chociaż uśmiech...nie podarował...
... jak się okazało po prawie 20 latach... podkochiwał się wtedy we mnie nie wiedząc zupełnie, że ja czuję dokładnie to samo...
...dziś reaguje alergicznie na życzenia składane przez "obcych" mi mężczyzn, uśmiecham się i dziękuję oczywiście - dyplomacja to podstawa :)no bo jak odbierać życzenia "miłości" składane przez podstarzałego pana prezesa, który ukradkiem od ponad pół roku spogląda na mnie zza dokumentów...
... ja się chyba po prostu starzeje...
(blue)